ನದಿಯ ನೋಡಬೇಕು

ತುಂಗೆ ದಡದಲ್ಲಿ

ಹೊಂಗೆ ನೆರಳಲ್ಲಿ

                            ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಬೇಕು

ಮಾತು ಸಾಕಾಗಿ

ಮೌನ ಬೇಕಾಗಿ

                           ನದಿಯ ನೋಡಬೇಕು.

ಅಂಥ ಮೌನದಲಿ

ನಿನ್ನ ಇಡಿಯಾಗಿ

                 ನಾನು ಕಾಣಬೇಕು

ಮೌನ ಹೂವಾಗಿ

ಪ್ರೀತಿ ಕಾಯಾಗಿ

                ಪಕ್ವವಾಗಬೇಕು.

ಆ ಹಣ್ಣ ಪಡೆದು

ರೋಮಾಂಚಗೊಂಡು

                           ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೈಯ ಚಾಚಿ

ತನ್ಮಯತೆ ಪಡೆವ

ಆ ಕ್ಷಣದಲಿರುವ

                          ಆನಂದವನ್ನೆ ಬಾಚಿ.

                          - ಸುಮತೀಂದ್ರ ನಾಡಿಗ

ಮೌನ 

ಏಕೆ ಮೌನವ ತಾಳಿದೆ 

ನೀನೇಕೆ ಮಾತನು ಹೂಳಿದೆ

ನಾಳೆಗೊಂದು ಬಾಳಿದೆ 

ಎಂದು ಲೋಕವು ನಂಬಿದೆ. 

ಕಾಳಮೇಘವು ತುಂಬಿದೆ, ನಿಜ,

ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ನುಂಗಿದೆ,

ಆದರೂ ಮಳೆ ಬರಲಿದೆ,

ಬಾನು ತಿಳಿಯಲು ಕಾದಿದೆ, ಅದ 

ನಂಬಬಾರದು ಏತಕೆ?

ಬರಿದೆ ಅಳುವುದೆ ಭೂತಕೆ?

ಬೇಸಗೆಯು ಬರಬಾರದೆ?

ಬಿಸಿಲು ಮಳೆಯನು ತಾರದೆ?

ಬಿಸಿಲ ಸುಮ್ಮನೆ ದೂರದೆ 

ಸುಮ್ಮನೇ ಇರಬಾರದೆ?

ಪೈರು ಬಾರದು ಎಂದು ಅಳುವುದೆ?

ಕಾಳು ನೆಲದಲ್ಲೂರದೆ?

ಬೆಂಕಿಪ್ರಳಯದ ಊಹೆಗೆ 

ನೀನು ಉರಿವುದೆ ಪ್ರೇಯಸಿ?

ನನ್ನ ನಂಬದೆ ನೀನು ಅಳುವುದೆ?

ನನ್ನ ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಯಿಸಿ?

                                 - ಸುಮತೀಂದ್ರ ನಾಡಿಗ