ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು ವನಮಾಲಿ

ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು ವನಮಾಲೀ

ಕೊಳಲ ಗಾನವ IIಪII

ನಿಲ್ಲಿಸೆ ನೀ ಕಳೆವುದೆಂತೊ

ಭವಭೀತಿಯ ಕೇಶವ IIಅ.ಪII

ಕ್ರೂರದೈವ ಬಲಿಗೆ ಎಂತು

ಕಾಯುತಿಹುದೊ ದೂರ ನಿಂತು

ಅಂತೆ ನಮ್ಮ ತುತ್ತುಗೊಳ್ಳೆ

ಹೊಂಚುತಿಹುದು ಭೀತಿಯಿಂತು - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ಊರಿದಲ್ಲ ಹಳುವು ಎಂಬ

ಹಗಲಿದಲ್ಲ ಇರುಳು ಎಂಬ

ಇಂತುಗೈದುದೊಳಿತೇ ಎಂಬ

ಭಯವಪ್ಪುದೊ ಬಗೆಯ ತುಂಬ - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ನಾನು ಸತಿ ಆತ ಪತಿ

ಅಣ್ಣ ಅಕ್ಕ ಏನು ಗತಿ

ಇಂತು ನಂಟತನವಿವೆಲ್ಲ

ಮರುಕೊಳಿಪವೊ ಮನದಿ ನಲ್ಲ - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ಹಿರಿಯರಿಟ್ಟ ನಯದ ನಡೆಯ

ಮೀರಿಹೆವೆಂದಹುದುರುಭಯ

ನಿನ್ನ ಕೊಳಲು ನೀಡಲಭಯ

ನಟ್ಟಿರುಳೊಳೆ ಬಂದೆವಯ್ಯ - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನಾಳದಿಂದ

ಮತ್ಸ್ಯನಂತೆ ಮೇಲೆ ತಂದ

ಕೃಷ್ಣ ಈ ಚಿದಾನಂದ

ಮರಳಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಹುದಯ್ಯ - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ನೀರು ನಿಂತು ಕೊಳೆಯುವಂತೆ

ನಮಗಹುದೋ ನೂರು ಚಿಂತೆ

ಕೊಳಲುಲುಹಿನ ನೆರೆಯು ನುಗ್ಗಿ

ಜೀವ ಹರಿಯಲೆಂಥ ಸುಗ್ಗಿ - ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ಭವದ ಮಾಯೆ ಅಡಗುವಂತೆ

ಅಹಂಕಾರ ಕರಗುವಂತೆ

ನಿನ್ನ ಗಾನದನುರಾಗವು

ಬದುಕ ತುಂಬಲನುಗಾಲವು

ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು ವನಮಾಲೀ

ಕೊಳಲ ಗಾನವ

                                    - ಪು. ತಿ. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್

                                      ' ಗೋಕುಲ ನಿರ್ಗಮನ '